สวัสดีค่ะไดอารี่
รุสึกอยากอัพได รุสึกกึ่งๆในใจ ทั้งรุสึกดี และรุสึกไม่ดีนิดหน่อย แต่เชื่อว่าตัวเองห้ามใจ ข่มใจ ไม่ให้เสียใจได้
ส่วนหนึ่งคงมาจากเปิดใจ ปล่อยวาง รับได้แล้วมั้ง เมื่อวานนี้เรามีโอกาสได้คุยกับเค้าเรื่องเก่าๆ ทั้งระหว่างเรา ทั้งเรื่องของเรา และเรื่องของเค้าที่ผ่านๆมา เราถามทุกอย่างที่เราอยากรู้ ที่เราคาใจ ตอนที่ถามพูดได้เลยว่าไม่รุสึกอะไรเลย ไม่รุสึกหึง ไม่รุสึกเสียใจ เข้าใจเพียงว่าเรื่องของเค้ามันผ่านไปแล้ว มันจบไปแล้ว ตอนนี้เค้าไม่นอกใจเรา ตอนนี้เค้าดีกับเรา แค่นั้นก็พอแล้ว แต่ก็ตลกดีนะ ผู้หญิงทุกคนชมเค้าแบบเดียวกับที่เราชมเค้าเลย แปลว่า...เค้าคงทำให้ทุกคนรุสึกประทับใจมากจริงๆ มันคงเป็นเสน่ห์ของเค้าไปแล้วล่ะมั้ง
มาว่ากันถึงความรุสึกของเราในตอนนี้ นับได้ว่าตั้งแต่ตื่นมาเรื่องเหล่านั้นยังไม่ออกไปจากหัวเราเลย คราวนี้มันกลายเป็นฝันร้ายที่จะติดอยู่กับเราตลอดไป จะพยายามไม่คิดถึงมันในแง่ลบ จะพยายามลืมเรื่องราวของเค้าไปให้หมด เพื่อที่จะได้ไม่ทำให้ต้องมาฉุกคิดในบางเวลาหลังจากนี้ เพราะเราไม่อยากคิดถึงมัน เราไม่อยากจำ !
มาพูดอีกเรื่องนึง เรื่องที่เราเองก็ไม่เคยลืมเลย ไม่ว่ามันจะผ่านไปนานเป็นปีแล้วก็ตาม เหมือนมันยังเพิ่งเกิดไม่นาน มันยังไม่ลืมเลย ลึกๆข้างในก็อยากรู้ว่าเค้าสบายดีมั้ย ตอนนี้เป็นยังไง แต่ก็ไม่อยากทำร้ายใครอีก ถ้าหากเราติดต่อกลับไป ก็จะต้องทำให้คนนี้รุสึกแย่ เราควรอยู่เฉยๆจะดีกว่า หวังว่าเค้าคงจะสบายดี มีใครเข้ามาดูแลหัวใจเค้าสักที เราอยากให้เค้าทำดีกับคนใหม่ เราไม่อยากเห็นใครเสียใจทั้งนั้น ไม่อยากเห็นทั้งเค้าถูกหลอก และไม่อยากให้เค้าไปหลอกใคร
ความรักมันซับซ้อนมากเลยนะ บางคนรักกันทั้งๆที่ยังไม่รุว่าฐานะของทั้งคู่คืออะไร บางคนรักทั้งๆที่มีอีกคนอยู่แล้ว คนเราเนอะ ไม่อยากพูดเลย ถ้าพูดก็จะหาว่าเราไปว่าใครเข้า แต่สังคมเรามันมีแบบนี้อยู่จริงๆ ก่อนหน้านี้เราก็ไม่เคยรู้หรอก ว่าจะมีแบบนี้ ความรักในความคิดของเรา คือแค่คนสองคน รักกัน ไม่ใช่ใครฝ่ายใดฝ่ายนึงมีอีกคนอยู่ก่อน ถ้าแบบนั้นมันไม่เรียกว่ารัก แบบนั้นมันเรียกเห็นแก่ตัว เราก็ภาวนานะให้รักครั้งนี้ของเราอย่าเจออะไรแบบที่เราเคยเจอ หรือที่ใครเคยเจอที่มันร้ายๆอีกเลย เรียกได้ว่าก็ไม่อยากเสียน้ำตาอีกแล้ว เสียใจมาเยอะแล้ว ถ้าหากกับครั้งนี้ยังต้องเสียใจอีกก็ไม่รุว่าจะกล้าเปิดใจให้กับใครอีกไหม ภาวนา... อย่ามีใครทำให้ฉันต้องเสียใจเลย
เอาภาพตอนไปภูกระดึงมาฝากอีกนะคะ
อันนี้ ถ่ายจากกล้องพี่เค้าค่ะ
ออกเดินทางง
10 ก้าวต่อมา (พี่เค้าว่าอย่างนั้น) แต่เราจำมะด้ายหรอกว่าถึงไหนแล้ว 55 เหนื่อย
และอีก 10 ก้าวต่อมา T^T
วิวจากซำแฮกค่ะ
อิอิ พอได้เป็ปซี่เข้าปากปุ๊บ เราก็มีพลังขึ้นมาทันที ^^
เห็นแบบนี้มันมีทางที่ชันมากๆรออยู่นะคะ มันเหนื่อยมวว๊ากกกก
หมายังมาได้เลย (มันมาได้ไงฟร๊ะ)
สูบบบบบบบบบบบบบบบบบบ
นั่งไม่สนใจพื้นแล้ววววว เหนื่อยยย แหม่ะ !
ใกล้ถึงยอดแล้ววว ^^
ถึงแล้วเย้ ๆๆๆ
ลุยต่อออ
สวยเนอะ :)
มาเอาผ้าห่มมม
ยังมะหมดหรอกน๊า แต่เจ้าตัวยังไม่ได้อัพลงให้อ่าา คิคิ
